საღამო თორმეტზე დაიწყო და უკვე პირველისთვის DanceFloor-ზე ნემსიც აღარ ჩავარდებოდა.

უცებ ძალიან ბევრ ხალხში აღმოვჩნდი. აქ იყვნენ პატარები და დიდები, ახალგაზრდები და უფროსები, ცნობილები და ნაკლებად ცნობილები, ლამაზები და  - არც ისე, თუმცა იმ აზრამდეც მივედი, რომ კლუბურ განათებაზე მაინც ყველა სხეული განსაკუთრებულად სექსუალური ჩანს!

იცოდით, როგორ უნდა გაარჩიო გამოცდილი ქლაბერი გამოუცდელისგან? - გამოცდილს აუცილებლად აცვია რაიმე თეთრი და სინთეტიკის, განათება რომ უკეთ აირეკლოს.

ერთ საათში სტუმრებმა საკმარისი ალკოუშენი მიიღეს და სწორედ ამ დროს გამოჩნდა ლეგენდარული Djuma Sound Systems. დარბაზი კივილით და შეძახილებით გაივსო. ამ წამიდან კი გურუ კლუბის ცხოვრებაში ერთ-ერთი საუცხოო საღამო დაიწყო.

მთელი დარბაზი ერთ ტემპში აზანზარდა. თავიდან ჩვეული ტრანსის რიტმები ჟღერდა, შეუჩვეველი ყურისთვის - თითქოს არაფერი განსაკუთრებული, შემდეგ კი ამ ყველაფერს ფოლკის მოტივებიც შეერია და ისედაც აჟიტირებული საზოგადოება, თავიდან ბოლომდე დაისაკუთრა.

ყველა ცეკვავდა! ვისაც DanceFloor-ზე ადგილი არ ეყო, კიბეებზე, მაგიდებთან, სავარძლებზე დაიწყო ცეკვა. უბრალოდ არ შეიძლებოდა ამ მუსიკას არ აყოლოდი. ეს იყო კლუბური საცეკვაო რიტმი ბოშურ ცეცხლოვანებასთან სინთეზში და ისიც გავიფიქრე, გორან ბრეგოვიჩს რომ კლუბური მუსიკა დაეწერა, ალბათ ახლა აქ დაუკრავდა-მეთქი.

უნდა ვაღიარო, რომ გუშინ პირველად მოვხვდი ასეთ ადგილას. მაგრამ თუ ჩემს გამოუცდელ ყურს, მახვილ თვალსა და არაჩვეულებრივ ინტუიციას ვენდობით, გაგიმხელთ,  რომ ჩემთვის კლუბური ცხოვრების სიყვარული გუშინ გურუ კლუბში, დაახლოებით 02:13 წუთზე დაიწყო, მაშინ, როდესაც გარშემო იყო მხოლოდ მუსიკა, რიტმი, სიმხურვალე, აბსტრაქტულად აციმციმებული უცნობი სხეულები და დაუძლეველი სურვილი - ცეკვის!

ფოტორეპორტაჟი ივენთიდან →